woensdag 22 maart 2017

Inhaalslag


Sijs, man (Spinus spinus)
Uiteraard weet ik dat ik dat ik achterloop. Met alles wat blogger betreft, reageren, plaatsen, lezen, kijken... Smoezen verzinnen heeft geen zin want het is simpel, ik had geen zin en een hobby moet leuk blijven tenslotte. De laatste dagen gaat het weer eens de goede kant op, mede dankzij een korte vakantie na drukke maanden met van alles en nog wat.

Een van de vaste vogelmomenten zijn de uitjes met Maria, alleen fotograferen we dan lang niet altijd maar toch is er het een en ander overgebleven van de maanden februari en maart. Niet alleen vogels maar ook wat macro's.

Op een regenachtige maandag plaatste ik voor de 'macromonday' foto op Google+ deze foto. Gemaakt in de tuin van een millimeter klein sprietje mos met een druppel. Een andere foto van de serie staat eronder.


Druppel aan mos
Druppeltjes aan mos
Deze, en de foto's hieronder zijn met mijn macrolensje gemaakt. Dat gaat uit de hand en met autofocus, wat dat betreft is het een grote vooruitgang vergeleken met de spiegelreflex + lens die ik altijd op statief moest zetten en handmatig moest scherpstellen.

Gewoon schormos (denk ik)

Groot dooiermos
Bij de foto van het gewoon schorsmos (Helma, Maria...... help) kreeg ik zo'n idee dat als ik hem 90 graden naar links zou draaien dat het net een mini bos lijkt, ik zou er zo kaboutertjes in kunnen fotoshoppen ;-).

Dan vogels, tenslotte draait het daar toch altijd het meest om bij mijn natuurbeleving. Heerlijk dat alles nu zingt, baltst en ik geniet tijdens mijn ochtendwandelingen met de hond van een kakofonie aan geluid. Nu nog wat meer zon en ik ben weer helemaal een gelukkig mens.

Tijdens een zonnige februaridag troffen we een Klapekster die driftig op jacht was naar mestkevers. We vonden ook zijn opslagplaatst, dat was me nog nooit gelukt dus dat was een leuk extraatje.

Klapekster (Lanius excubitor)

Gespieste mestkever
Tijdens onze wandeling zagen we Klappie met regelmaat jagen en kevers vangen en oppeuzelen. Dat laatste vooral al het spiesen niet helemaal lukte. Nou ja, een gevuld buikje is ook fijn :-).

Toen kwam er een tijd lang niets. We bezochten wel de brouwersdam waar we genoeg meeuwen zagen (en fotografeerden voor een ringmelding) maar de stoere soorten zaten ver op zee. Genieten was het zeker wel en de jaarlijst werd aardig aangevuld.

Thuis in de tuin zat een Houtduif, dat is zo'n soort die ik nooit fotografeer. Geen idee waarom eigenlijk want ze zijn best mooi. Deze foto is door het raam genomen en is daarom niet van topkwaliteit maar ik vond dat deze jongen een plekje verdiende.

Houtduif (Columba palumbus)
En nu ben ik dan een weekje vrij en is het tijd om de systeemcamera met telelens eens goed uit te proberen met verschillende instellingen. Ik heb dus al diverse opties uitgeprobeerd. Vooralsnog met vogels die min of meer stilzitten, de vluchtfoto's moeten later nog. Daarbij regent het hier wat wandelen niet in de weg staat maar fotograferen in de regen vind ik niet echt leuk tijdens het wandelen. De foto's hieronder zijn dus niet onder ideale omstandigheden gemaakt maar ik ben er, mede daardoor, best tevreden over. Uiteraard hoop ik op verdere vooruitgang en ontwikkeling maar ik begin de systeemcamera nu een beetje te kennen en word er steeds blijer van. Ook deze foto's uit de hand wat ik eerst beslist niet kon.

Gegeten moet er worden, zeker hier waar de temperatuur nog wat lager is dan bij ons.

Grote bonte specht (Dendrocopos major)

Het is trouwens een paartje maar de dame laat zich weinig tot niet zien, er wordt wel druk gehakt en geroffeld.

Grote bonte specht (Dendrocopos major)
Tot mijn vreugde zijn er veel Sijsjes en heel vaak zijn er dan ook enkele Kepen. Dat klopte inderdaad, er kwam een paartje in de tuin. Helaas erg onhandig vanuit mijn standpunt en dan ook nog in rommelig gras :-S. Omdat het een vogel is die je toch niet zo vaak ziet plaats ik er één foto van.

Keep (Fringilla montifringilla)
Dan de schattige Sijsjes, de helft kleiner dan de Groenling die ook behoort tot de vinkenfamilie. Ook de Goudvinken zijn in de buurt maar durven nog niet op de foto, net als de Zwarte roodstaart. Het zijn wel waarnemingen waar ik heel blij van wordt, net als van de zingende Geelgorsen en Veldleeuweriken.

Sijs, man (Spinus spinus)

Sijs, man (Spinus spinus)
Groenling (Carduelis chloris)
De Boomklever weet de door mij gekraakte walnoten erg te waarderen terwijl de Ringmus zich op de vetbol stort.

Boomklever (Sitta europaea)

Ringmus (Passer montanus)
Tenslotte de soorten die er altijd zijn maar daarom nog niet saai. Met name het verenpak van een Merel vind ik erg fraai en Roodborsten, tja, die zijn gewoon lief, klein en schattig.

Merel (Turdus merula)

Roodborst (Erithacus rubecula)
Tot zover mijn, met name, regenvogelfoto's. Wie weet wordt het tweede deel van de week beter en anders... de lente is begonnen dus die zon komt wel. Ondertussen oefen ik verder en plaats als ik zin heb.

Mocht je de blog gelezen en bekeken hebben, dan heel erg bedankt. Na zoveel laksheid van mijn kant waardeer ik het zeer.





maandag 30 januari 2017

Januari

Januari

Op 1 januari gingen Maria en ik vogels kijken. We deden, zoals inmiddels al enkele jaren, een informeel wedstrijdje met onze lieve en geweldige vogelvrienden Ruth en Eugène uit Heesch. Zij vogelen nog maar een paar jaar maar gaan met sprongen vooruit in vogelkijkend Nederland. Dit dankzij hun scherpe blik en fanatieke en enthousiaste houding (uiteraard was het zonder enige bijsturing van Maria en mijn kant niet zo gelopen maar dat terzijde ;-)).
Wie ziet vandaag de meeste soorten vogels, onze vrienden ui Brabant of wij? Uiteraard won Brabant want wij keken tegen mistbanken en regen aan. Het werd dus autovogelen in de omgeving en ondanks de slechte weersomstandigheden hadden we toch wel een aantal leuke vogelsoorten op de eerste dag van het jaar. Een daarvan was de IJsvogel, dat was zelfs bijna mijn allereerste waarneming die ochtend toen ik de hond uitliet. Best tof!
Niet deze ijsvogel maar een andere in de polder liet zich later fijn vanuit de auto fotograferen, dat was lang geleden voor mij.

IJsvogel (Alcedo atthis)

IJsvogel (Alcedo atthis)
Vervolgens kon ik 2 weken niet vogelen vanwege een beknelde zenuw tussen mijn nek en bovenrug en een val tijdens de ijzel die de herstellende nek/rug weer om zeep hielp. De enige uitzondering die ik heb gemaakt was een ritje naar twee door vogelvriend Kees gevonden Roodhalsganzen. Dát kon ik toch niet voorbij laten gaan. Ze lieten zich fotograferen op afstand, dus meer dan een bewijsplaatje kreeg ik niet maar het was voor mij even een heerlijk uitje en de zon scheen ook nog eens. Ik voel mezelf inmiddels wel een beetje een prutsvogelaar want jarenlang vond ik de eerste Roodhalsjes in de regio en voor het tweede jaar lukte het me niet. Niet dat het belangrijk is maar mijn reputatie is wel aan gort ;-).

Roodhalsganzen (Branta ruficollis) tussen de Kolganzen
De manueel therapeut was ondertussen flink aan de slag geweest met mijn lijf en gelukkig was ik in elk geval van de ergste klachten af en konden we vorige week zondag naar de Biesbosch. 
Soms doen Maria en ik een, wat wij noemen, ‘trage twitch’. We gaan dus wel speciaal naar een soort rijden maar doen dat pas als de echte fanatiekelingen al geweest zijn en proberen dat ook altijd te combineren met gewoon lekker vogels kijken. Nu is de Biesbosch een geweldig vogelgebied dus konden we de twitch inderdaad combineren met gewoon relaxed vogelen. De bijzondere vogel betrof een Mongoolse pieper. Een vogel die normaal voorkomt in, je raadt het al, Mongolië en omstreken. Een dwaalgast dus.
Het beestje vloog luid roepend over me heen en ging vervolgens een stukje verderop heerlijk foerageren in het gras. Tja, foto’s….

Mongoolse pieper (Anthus godlewskii)

Mongoolse pieper (Anthus godlewskii)
Verder genoten we van de vele fraaie vogelsoorten die de Biesbosch rijk is. Van Grote zaagbek tot Nonnentje en van Roerdomp tot Wintertaling. De foto’s van deze soorten komen uit mijn archief want op deze dag hebben wij niet gefotografeerd. Nagenoeg alle vogels zagen we door de kijker of telescoop op afstand maar genieten was het in het mooie winterweer. 

Roerdomp (Botaurus stellaris)

Roerdomp (Botaurus stellaris)
Grote zaagbek (m) (Mergus merganser)

Nonnetje (v) (Mergellus albellus)

Wintertaling (m) (Common teal)
Op weg naar huis reed ik langs mijn Steenuiltje. Inmiddels schemerde het een beetje en zag ik het uiltje al loerend uit de kast kijken. Even later kwam hij uit de kast (…), ging op z’n wilgje zitten en riep ook nog eens. Het is geen fantastische foto maar het sfeertje vond ik wel wat hebben.

Steenuiltje (Athene noctua)
Een ander Steenuiltje vond ik elders in de polder, ook weer tijdens een grijze maandag. Evenals een Watersnip die langs de ijsrandjes in de sloot aan het pikken was.

Steenuil (Athene noctua)

Watersnip (Gallinago gallinago)
Om januari af te sluiten met een ‘supertrage twitch’, reden Maria en ik gisteren naar Noordwijk waar al bijna 2 maanden zeldzame Dwerggorsjes rondhangen. Gorzen zijn leuk, althans dat vind ik. Dwerggorzen zijn leuk, lief, klein en schattig en heel mooi. Deze twee zaten prachtig in de veren, alle tinten bruin en alles wat er tegenaan hangt en het fraaie ‘gorzenbandje’ langs het wangetje. Alles klopte en ik kan er lyrisch van worden. In een heerlijk ruig en rommelgebiedje zaten de beestjes heerlijk te foerageren en af en toe naar elkaar te roepen. Op dat moment was het nog droog en omdat de prachtige vogeltjes heel benaderbaar waren, konden we ook nog foto’s maken. Dat is wel erg leuk voor de herinnering aan zo’n moment.

Dwerggors (Emberiza pusilla)

Dwerggors (Embiriza pusilla)
We reden vervolgens weer richting De Ronde Venen maar wel via Aarlanderveen waar we wat ganzen wilden bekijken. Onderweg zagen we een jagende Blauwe kiekendief, heel veel Torenvalkjes, Wilde zwanen, Buizerds op palen en ga zo maar door. Bij de ganzengroep aangekomen speurden we door de telescoop de groep af. We waren op zoek naar een Kleine rietgans die we niet vonden maar dat gaf helemaal niet want Maria deed de ontdekking van de dag: een Dwerggans!!! Dat is dus gewoon een supervondst! Dwergganzen komen, zeker in onze regio, maar heel weinig langs. Maria (en ik) stond(en) zwaar te grijnzen en ik meldde de vondst op de regio-app groep. Op dat moment kwam vogelaar Luuk bij toeval aanrijden. ‘Nog iets leuks te zien?’, is dan meestal de eerste vraag. Waarop ik antwoordde dat als hij een Dwerggansje leuk genoeg vond…
Dat vond hij! Drie seconden later stond Luuk dan ook in de telescoop te kijken en te grijnzen. Leuk is dat als je iets ontdekt waar anderen zo blij van worden. Nu zijn vogelaars uiteraard geen gewone mensen maar toch…
Ook vogelkennis Bertus kwam na de melding naar ons toe rijden om het Dwergje te bekijken. Hij had een aantal jaren geleden op exact dezelfde plek ook een Dwerggans gezien. Dezelfde? Niemand kan het zeggen. Dat het een heel gave afsluiting van deze vogeldag was, dat is voor mij wel zeker. Het is heerlijk als je een (vogel)maatje hebt waarmee je zoveel samen kunt doen, delen en genieten.

De foto van de Dwergganzen hieronder komt ook uit mijn archief omdat de gans van gisteren te ver weg zat om foto’s te maken. Je kunt wel mooi de kenmerken zien van de Dwerggans: de ver doorlopende witte kol, het gele oogringetje en de kleine snavel. Ook hebben Dwergganzen minder donkere strepen op hun buik dan kolganzen.

Dwerggans (Anser erythropus)
Nu is januari alweer bijna voorbij dus meer vogelen in deze maand wordt het niet. Ik verlang naar de lente, zowel werk- als vogelkijkend gerelateerd. Ik zeg maar steeds tegen mezelf dat het over 2 maanden zover is en ondertussen nemen we het zoals het komt.

Allemaal bedankt voor het lezen en kijken en tot de volgende ‘trage?’blog ;-).

zondag 1 januari 2017

2017

Bij deze wil ik iedereen een heel fijn 2017 toewensen. Hoe het bloggen zal lopen zie ik wel, ik neem het zoals het komt. Een slechter jaar dan 2016 zal het in elk geval niet voor me worden ;-).

De foto waar ik de kaart mee heb gemaakt zijn bloemen en blaadjes in ijs. Gevonden onderweg tijdens een wandeling en in de tuin.


Tenslotte wil ik iedereen bedanken die ondanks het onregelmatig verschijnen van mijn blogs toch kwam kijken en/of reageerde. Het wordt gewaardeerd!

Heel veel foto- en natuurplezier in 2017!

donderdag 15 december 2016

It may be winter outside, but on my blog it's spring...


Slangenarend (Circaetus gallicus)
De titel van de blog is even vrij veranderd. Dagelijks hoor je het kerstliedje 'it may be winter outsi-hide, but in my heart its spri-hing''... etc. Dus ik dacht, ik pas hem aan en zet eindelijk mijn restant Lesbosfoto's op de blog. En hoewel ik nu terugkijk, kijk ik ook alweer uit naar het voorjaar. Die grijze dagen zijn niets voor mij dus op naar de vrolijke kleuren!

Ik begin met foto's van de laatste dag. Omdat we relatief laat terug vlogen, konden we in de buurt nog wat vogelen (vlinderen, libelleren...). Een dagelijks bezoek aan de zoutpannen deden we ook die dag. Trekvogels waren er eigenlijk al een week niet meer maar wij vonden toch elke dag nog mooie soorten zoals de Zwarte ooievaar en het kleinste reigertje van Europa: de Woudaap.

Zoutpannen bij Skala Kalloni

Zwarte ooievaar (Ciconia nigra)

Woudaap, vrouw (Ixobrychus minutus, female)
De Purperlibellen stonden mooi met hun achterlijf naar de zon gericht, echte zonnewijzers. Ook de reptielen op Lesbos zijn echte zonaanbidders, zodra de stenen wat warmer worden vind je zonnende Hardoenen.

Purperlibel (Trithemis annulata)

Purperlibel (Trithemis annulata)

Hardoen (Stellagama stellio)

Hardoen (Stellagama stellio)
Verder plaats ik hieronder een greep uit alle mooie dingen die we hebben gezien. Het was voor mij de 7e keer op Lesbos dus het wordt dan ook lastiger om een originele blog te maken met soorten die je nog niet hebt laten zien in eerdere jaren. Alhoewel, van sommige soorten krijg je nooit genoeg. Net zoals ik nooit genoeg krijg van Lesbos :-).

Blauwe ijsvogelvlinder (Limenitis reducta)

Blauwe ijsvogelvlinder (Limenitis reducta)
Het lukte me voor het eerst om een Bonte kraai op de foto te krijgen. Je ziet ze overal op Lesbos maar ze zijn schuw. Gelukkig was er na zoveel jaren dan toch ééntje die bleef zitten.

Bonte kraai (Corvus cornix)

Hagedis onbekend (Lacertilia spec.)
Groentje (Callophrys rubi)

Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas)

Kneu, man (Linaria cannabina)
 Ook wat omgeving op de foto. Er zijn veel (oude) kloosters te vinden op Lesbos. Limonas is er een van.

Limonas

Limonas
En als je de weg daarnaar toe rijdt, heb je een grote kans een Slangenarend te zien overkomen. Altijd een heel gave soort.

In de zoutpannen waren ook regelmatig Ralreigers te zien. De uitdaging is om hem nog eens vliegend te fotograferen, dan lijkt hij namelijk wit. Heel apart met zijn mooie sierveren die wel haren lijken.

Ralreiger (Ardeola ralloides)
Wat was ik blij met mijn eerste, enigszins fatsoenlijke, foto van een Hop. Daar werd ik echt heel blij van alhoewel het echt nog véél beter kan.

Hop (Upupa epops)

Napi vallei (Napi valley)
 Voor het fatsoen twee foto's van een Bijeneter na een bad, toen bleef hij even zitten.

Bijeneter (Meropus apiaster)

Bijeneter (Meropus apiaster)

Europese flamingo (Phoenicopterus roseus)
 Hoewel geen topfoto, wel een erg leuke soort: de Fluiter.

Fluiter (Phylloscopus sibilatrix)

Oostelijke blonde tapuit (Oenanthe Melanoleuca)

Oostelijke blonde tapuit (Oenanthe Melanoleuca)
De jaarlijks aanwezige stelt- en strandlopers mogen natuurlijk ook niet ontbreken.

Temmincks strandloper (Callidris temminckii)

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Kleine strandloper (Calidris minuta)
Tenslotte nog een matige foto van een Smyrnagors, een onopvallende gors die vooral in het vulkanische en rotsachtige deel van Lesbos voorkomt. Ik kan ze alleen vinden op roep want ondanks hun gele kop zijn ze bijzonder onopvallend in het landschap.

Smyrnagors (Emberiza cineracea)
Dit was dan Lesbos 2016, verdeeld over een half jaar. Het eerste deel staat bij de maand mei in de blog. Het was een heerlijke vakantie, zoals altijd op mijn favoriete eiland. Het fijne gezelschap van vogelvriendin Maria, die voor het eerst Lesbos bezocht, en haar enthousiasme droegen daarnaast bij aan een wederom onvergetelijke vogelvakantie.